Ташко Георгиевски, роден на 15 март 1935 година во Кронцелево, Воденско, е еден од најистакнатите македонски писатели и сценаристи. Потекнува од Егејска Македонија и во современата македонска литература внесува уникатни теми обележани со изразита национална карактеристика. Неговите дела најчесто се фокусирани на трагичните судбини и прогонствата на егејските Македонци, како и на нивните несреќи и раселување по Граѓанската војна во Грција. Во 1983 година, Георгиевски станува дописен член на Македонската академија на науките и уметностите, а пет години подоцна, редовен член.
По завршувањето на Втората светска војна, во 1946 година, заедно со семејството, пребегнува во Македонија, прво во Старавина (Мариово), потоа во селата Долнени и Гаково во Војводина. Средното образование го завршува во Скопје, а потоа студира југословенска книжевност на Филолошкиот факултет, но не ги завршува студиите. По некое време, се оженува и заминува во војска. Од овој брак добива три деца. Професионално, работел во редакцијата на весникот „Млад борец“, во списанието „Современост“, а потоа и како уредник во Македонската телевизија и во издавачките куќи „Мисла“ и „Македонска книга“.
Георгиевски дебитира на литературната сцена во 1952 година со објавувањето на својот прв расказ, а четири години подоцна ја издава својата прва книга. Автор е на бројни дела, меѓу кои:
– „Ние зад насипот“ (раскази, 1956)
– „Луѓе и волци“ (роман, 1960)
– „Ѕидови“ (роман, 1962)
– „Суви ветрови“ (раскази, 1964)
– „Црно семе“ (роман, 1966)
– „Змиски ветар“ (роман, 1969)
– „Црвениот коњ“ (роман, 1975)
– „Куќа под калето“ (раскази, 1978)
– „Време на молчење“ (роман, 1978)
– „Рамна земја“ (роман, 1981)
– „Плоча на животот“ (автобиографски записи, 1987)
– „Кајмакчалан“ (роман, 1992)
– „Исчезнување“ (роман, 1998)
– Филмски сценарија (1997)
Покрај ова, тој е автор на три филмски сценарија и четири радио-драми, како и на две телевизиски драми. Наградуван е за своето творештво со бројни признанија, вклучувајќи „Кочо Рацин“, „11 Октомври“, „13 Ноември“, „Стале Попов“ и „Рациново признание“.
Ташко Георгиевски почина на 13 април 2012 година во Скопје, оставувајќи зад себе значајно влијание во македонската литература.
