На 1 мај 2015 година, во Битола, замина од овој свет Димитар Димитровски-Такец (1922–2015), македонски новинар, писател, публицист, сликар и композитор. Неговата творечка енергија остави длабоки траги во културниот и јавниот живот на градот и државата. Како еден од важните столбови на битолското и македонското новинарство, Такец се искажуваше со талент во зборот, бојата и музиката, оставајќи зад себе непроценливо наследство.
Роден во Битола во 1922 година, Такец своето основно и средно образование го завршува во родниот град, а потоа продолжува да студира право во Софија и Белград. Неговата кариера е разновидна; работел како правен референт, учител и новинар, но токму новинарството стана негово главно опредмечување. Долги години ја извршуваше функцијата дописник на “Нова Македонија” од Битола и соработуваше со “Битолски весник” и Радио Битола, создавајќи значаен публицистички опус.
Како новинар, Тој беше познат по својот впечатлив стил, кој успешно ги доловуваше луѓето, настаните и духот на времето. Далечното внимание му го посветуваше истражувањето на историјата на Битола, особено на периодот на Првата светска војна, како и на значајни личности и теми од културното наследство. Во неговите истражувања се издвојуваат теми за браќата Манаки, Мустафа Кемал Ататурк, Рихард Вагнер и Димитрие Лала.
Покрај новинарството, Такец беше исклучително плоден и во уметноста. Неговиот опус во сликарството вклучува 16 самостојни изложби, создавајќи дела со различни техники: акварел, туш, масло и пастел. Во музиката, остави зад себе околу 20 композиции, меѓу кои “Битола, сакан мој град”, “Еј Пелистере, гулабе мој” и “Жетварска серенада”, како и низа хумористични песни. Неговото творештво опфаќа и поезија, која е објавена во неколку каталози и посебни збирки, како “Битолски медаљони” и “Со кавел, те авел”, посветени на ромската култура.
Такец е автор и на повеќе монографии, а посебно се истакнува делото посветено на Милтон Манаки од 1976 година. Неговиот мултиталентиран опус бил инспириран од Битола – градот што го сакаше и кому му го посвети својот живот и креативност.
За својата работа, Такец доби бројни признанија, вклучувајќи ја и Големата плакета на Битола, наградата “Крсте П. Мисирков” за новинарство и наградата “4 Ноември” за сликарство. Бил член на Македонското научно друштво и на ДЛУМ-Битола.
Неговата новинарска рубрика “Луѓе, настани и живот”, објавувана во “Битолски весник” од 1995 до 1999 година, остава значаен печат, како и циклусот од едночасовни радио-стории посветени на Битола. Неговото последно големо дело “Перформансите на Широк Сокак” е уште една потврда на неговата непресушна креативност и љубов кон родниот град.
Димитар Димитровски – Такец останува симбол на едно време во кое новинарството беше мисија, а уметноста – начин на живот. Неговото творештво продолжува да сведочи за богатството на битолската културна сцена и за моќта на посветеноста кон сопствениот град и народ.
