Мачките не можат да зборуваат со луѓето, но нивната комуникација е многу експресивна, особено преку говорот на телото и положбата на ушите. Ветеринарите и бихевиористите истакнуваат дека ушите често први укажуваат на чувството на мачката, потврдувајќи дали е релаксирана, љубопитна, нервозна или под стрес.
Кога ушите на мачката се насочени напред и опуштени, тоа обично значи дека се чувствува безбедно и смирено. Овој положај често е придружен со полуотворени очи и опуштено тело. Доколку мачката брзо ги движи ушите лево-десно или напред-назад, тоа укажува на тоа дека внимателно ја следи околината и реагира на звуци или потенцијални закани. Континуираната движечка активност на ушите може да укаже на здравствени проблеми, како воспаленија или присуство на паразити.
Кога мачките ги свртуваат ушите настрана и благо ги спуштаат, тоа обично значи дека чувствуваат несигурност или непријатност и се обидуваат да проценат дали ситуацијата е безбедна. Најпотврден знак на страв или готовност за одбрана се ушите целосно спуштени наназад. Во такви моменти, мачката може да има раширени зеници, накострешено крзно или да шушка.
Експертите препорачуваат во овие ситуации да не се принудува мачката на контакт, туку да ѝ се даде простор за да се смири сама. Ветеринарите подетално нагласуваат дека за правилно разбирање на расположението на мачката, клучно е да се посвети внимание на целото тело – очите, опашката, мустаќите и држењето – а не само на ушите.
